WEEKNIEUWS

Een nieuwe dag die van alles brengt.

De natuur ontwaakt van de laatste stuiptrekking van de winter.

Overal verschijnen verse blaadjes in verschillende tinten van groen.

Op de wortels van de oude eik staan reeds nieuwe scheuten.

De paasbloemen staan open in gele pracht.

Lotte van de buren fietst met haar nieuwe fiets voorbij.

Haar gele fietshelm, wat over de oortjes gezakt, hij is een maatje te groot.

Haar mama moet er om lachen.

Allochtone en autochtone jongeren spelen voetbal op het buurtplein.

Er hangt zoveel vreugde in de lucht.

Mensen zijn precies vriendelijker dan anders.

De kleinkinderen komen straks paaseieren zoeken in de tuin.

Zij brengen een boodschap van vreugde en vitaliteit.

Het lege huis wordt weer vol: één en al leven!

God, wat mooi!

Tijdens de Paasviering beluisteren wij deze avond het verrijzenisverhaal.

“Hij is verrezen. Hij is niet hier.”(Mc. 16,6)

Wat moet ik met die boodschap?

Critici van het geloof noemen dit een projectie van mijn onbestemd verlangen.

Hoe kan ik antwoorden?

Dit oude verhaal openbaart ons wat God met mensen kan doen.

Een leven in dienstbaarheid met een uitgesproken keuze voor kleinen en machtelozen, wordt door God bevestigd, voltooid en aangemoedigd .

Dit is ook een belofte voor mij. Niet een belofte voor wat er gaat gebeuren aan het eind van mijn levensrit. Maar een belofte die nu zowel te doen als geschonken is.

Dit geldt zeker voor het goede en het geluk dat mij overkomt, maar het stimuleert mij ook tot mededogen voor lijden, onrecht en ontgoocheling.

Ik sta er niet alleen voor. De verrezen Christus staat mij bij. Zo hangt mijn uiteindelijke toekomst niet louter van mijn gedreven egoïstisch verlangen af.

Maar mijn toekomst krijg ik. Zowel in wat mij lukt, als in mijn falen wacht mij toekomst!

Terecht mag ik zeggen: in de verrezen Christus is de toekomst, waarop ik wacht, nu aangebroken. “Het oude is voorbij. Alles is nieuw geworden.” (2 Kor. 5,17)

Moet ik dan Gods aanwezigheid niet op het spoor komen in de schoot van het alledaagse bestaan, in de dagorde van heel gewone dingen?

Lotsverbondenheid met het schone en met het broze van het bestaan in de ontluikende natuur, in eigen gezin, binnen die kleine gezellige kring.

Mijn engagement voor het geluk van deze mensen rondom mij is een sacrale taak. Verrijzenis met al mijn zintuigen laat mij toe elke dag als iets nieuws te ervaren, elk moment als iets anders, laat mij delen in Gods scheppende kracht.

Het risico bestaat echter dat ik de verrijzenis enkel als toekomst voor mijn eigen persoon, binnen mijn kleine kringetje zie. Dit is in contradictie met het leven zelf. Immers met alles wat ik heb ben ik verstrengeld met zo velen.

Ik leef slechts dank zij en samen met mensen, mijn kinderen, kleinkinderen en zoveel anderen. Een grote lotsverbondenheid, solidariteit en mededogen bepalen dagelijks mijn leven.

Deze verbondenheid verleent mij nieuwe geestkracht om ‘op te staan’ en niet onder te gaan in de vaak brutale omstandigheden van het leven.

Maar ik blijf de vele kruisen zien. Oude en nieuwe, kleine en grote. Elke tijd vindt andere namen voor het mensonterende kruis. Vandaag klinkt de naam als ontslag, werkloosheid en de vele vormen van geweld; mensen gemarteld, kinderen gedood. Ik ontwaar nog zoveel fysische en psychische pijn. Veel existentieel lijden wordt achter een glimlach weggemoffeld.

Nu reeds als verrezene leven, is meewerken in de strijd tegen elk kruis van mensonwaardige onrechtvaardigheid en uitsluiting, waar dit kruis zich ook bevindt, soms dichter dan wij vermoeden.

Zo biedt verrijzenis ook een perspectief voor onze wereld met zijn grens overschrijdende economische en financiële crisis, met zijn gewelddadige conflicten, vooral met zijn crisis van vertrouwen in duurzaam menselijk samenleven.

Hopelijk draagt mijn leven een klein stukje bij aan de droom, om deze wereld ‘een hemel voor mensen’ te maken: duurzaam samenleven, waarin ik samen met zo velen nu reeds genietend mag proeven van Gods scheppende kracht.

God, wat mooi!

Zalig Pasen!

Namens de federatie Frando

Herman Van Overbeke

( foto’s: http://www.kuleuven.be/thomas/algemeen/fotodatabank/ )

SINT-FRANCISCUS

In de maand april komen we samen op maandag 12 april en maandag 26 april 2010 om 20 uur in de gebedsruimte “Ademtocht” van het Don Boscocentrum.

Het thema van deze viering is Bekeer u, omwille van behoud van leven. Dat er daarvoor bekering kan nodig zijn kan vooral duidelijk zijn als we spreken over behoud van leven, niet allleen vandaag maar ook voor de volgende generaties.

De Heer verschijnt aan Mozes op de berg Horeb, in een brandende doornstruik. Mozes krijgt de opdracht het volk uit Egypte te leiden naar het beloofde land van melk en honing.

‘Bekeer u’ , het is de duidelijke boodschap van de lezing van vandaag uit het evangelie van Lukas, een passage uit het reisverhaal van Jezus naar Jeruzalem, het moment van de beslissing, een passage ook waarin Lukas beslissende boodschappen van Jezus verwoord, ook de boodschap “Bekeer u”.

Tweemaal wordt er verteld over mensen die de dood vonden, een eerste maal is er het bericht door sommigen aan Jezus gemeld, over Galileërs die door Pilatus bij het offeren werden gedood, een tweede maal brengt Jezus zelf het gebeuren aan van de 18 die omkwamen onder de omvallende toren van Siloë in Jeruzalem.

Zowel voor de gedode Galileërs als voor de gestorven mensen van Jeruzalem, stelt Jezus duidelijk: het is niet omdat zij slachtoffer werden, dat wij mogen denken dat zij meer schuldig zijn dan alle andere mensen van Jeruzalem. Tweemaal zegt Jezus: wat ik jullie naar aanleiding hiervan wil zeggen is, dat, als gij u niet bekeert, gij allemaal evengoed zult omkomen. En de toehoorders van Lukas, die schreef na de val van Jeruzalem, dachten aan het lot van de mensen die toen omkwamen .

Wat die bekering betekent vernemen we in de parabel van de onvruchtbare vijgeboom, die ook in het derde jaar geen vruchten draagt voor de heer van de wijngaard. Deze wil hem daarom doen omkappen, terwijl de wijngaardenier daarentegen de vijgeboom nog een kans wil geven, en zelfs het nodige wil doen opdat de verwachte vruchten er alsnog zouden komen.

Met deze parabel wil Lukas de mensen van zijn gemeente oproepen Jezus in hun leven de nodige plaats te geven zodat ze de verwachte vruchten kunnen dragen, nl. dat te doen waartoe Jezus zijn hele leven opriep: recht te doen aan iedereen, wat wij voor ons vandaag hier kunnen vertalen als opkomen voor behoud van leven van mens en aarde.

Eerst openbaart God zich aan Mozes als degene die het lijden van zijn volk in Egypte gezien en gehoord heeft, en afgedaald is om het uit zijn lijden te verlossen en naar het beloofde land te leiden. En dan volgt:

God is bezig voor mensen, waar Hij mensen zendt en waar mensen zich laten zenden.

God rekent voor het volbrengen van zijn Belofte aan zijn volk op Mozes, die Hij zendt.

En Mozes wordt tegen zijn bezwaren in gevraagd toch de zending op zich te nemen.

Mozes moest zich bekeren tot het volbrengen van de zending, in dienst van het Beloofde land, een land van behoud van leven voor aarde en mens.

Wij worden vandaag, opgeroepen om ons te bezinnen, en ons leven en handelen beter te richten op datgene waar het op aan komt, en waardoor goed leven kansen krijgt.

Doe ons de plek waar wij leven zien als heilige grond, want Gij roept ons daar om te werken aan een leefbare wereld.

Bidden wij om zegen voor allen die blijven geloven in een toekomst voor onze aarde, en die met moed en vertrouwen daaraan blijven werken .

Bidden wij om zegen voor allen die zich niet laten ontmoedigen door teleurstellingen en tegenslagen, die anderen inspireren en weten mee te krijgen in hun strijd voor vrede en rechtvaardigheid.

Bidden wij om zegen voor allen die het roepen en lijden van de aarde en de mensen zien en horen,

wij zijn de eersten niet die zuchten onder de geschiedenis van rampen, haat en geweld, en vechten om te overleven. Maar telkens weer stoten wij op U, op uw oproep te luisteren naar de aarde en de mensen.

Wees ons nabij met Uw zorg en Uw geduld, blijf ons aansporen dat wij ons bezinnen, en in het leven van alledag, staande op heilige grond, ons riskeren en ingaan op het roepen van de aarde en de mensen.

DOOR HET DOOPSEL OPGENOMEN IN DE GELOOFSGEMEENSCHAP

Door het christelijk huwelijk met elkaar verbonden

Jef Wauters , onze federatiepastoor heeft zich ingeschreven voor het evenement van Broederlijk Delen om van 29 oktober tot 7 november 2010 met de mountainbike dwars door Burkina te fietsen.

Bedoeling is dat zoveel mogelijk mensen hem sponsoren om Siguiré en de andere boeren in Koumbri te ondersteunen in hun strijd voor een beter leven. Siguiré heeft een plan. In 2010 wil hij samen met de boeren van zijn dorp een groentetuin aanleggen met daarin een aantal waterputten. Niet evident want zijn land wordt geteisterd door droogte en woestijnvorming.

Uiteraard mogen geïnteresseerden zelf bepalen hoeveel ze willen geven. De gemakkelijkste wijze is een overschrijving doen op rekening 000-0117118-39 met vermelding van de deelnemerscode van Jef Wauters 6025. Giften van minstens 30 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Kinderen stellen wel eens vragen waarvan je staat te kijken. Ook over leven en dood, en over God. Wat moet je met zo'n vraag Hoe geef je je kind of je kleinkind een geschikt antwoord? En wat als je zelf ook met diezelde vragen zit?

Kerk&Wereld heeft rond dat thema een vormingsprogramma uitgewerkt. Het is uitermate geschikt voor een ouderavond bij de eerste communie, een ledenvergadering van de kvlv-afdeling of een ouderavond op school.

Deze bezoeken gaan door op de eerste zondag van de maand om 15.00 u. in het voor- en najaar. De duur van de bezoeken verschilt, naargelang het onderwerp, van één tot twee uren. De toegang is gratis. U hoeft niet te reserveren.

4 april 2010 (Pasen): De voormalige kapel van O.-L.-Vrouw-van-Ginderbuiten aan de Tiensepoort

Deze middeleeuwse kapel die de allure van een kleine kerk had, bevond zich op het einde van de Tiensestraat, binnen de stadsmuren. Het wordt dus een virtuele wandeling in een verdwenen kapel aan de hand van de geschiedenis en afbeeldingen van deze kapel en de bekende kunstwerken die er zich bevonden. De kruisafneming van Vander Weyden die nu in het Prado hangt, is er één van. Ook het bekende Sint-Jorisretabel dat zich nu in Brussel bevindt komt aan bod.

Afspraak: Hoek Tiensestraat, Tiensevest en Blijde Inkomststraat. Eindpunt: H. Hooverplein.

Datum : donderdag 1 april 2010 om 13.30 u. De Becker Remyplein, ter hoogte van de kapel

Datum : woensdag 7 april 2010 om 13.30 u. De Becker Remyplein, ter hoogte van de kapel

Datum : donderdag 8 april 2010 om 13.30 u. De Becker Remyplein, ter hoogte van de kapel

We herkennen allemaal die momenten dat we ons levendig, meest bewust voelen. Het contact met de ander is makkelijk, onze creativiteit vloeit. We verzetten heel wat werk, en toch rust alles in een spontane moeiteloosheid.

Maar we ontdekken ook dat er fundamentele manieren zijn waardoor onze geest, onze energie en aandacht vermindert. Deze zijn oordelen, inwendig klagen, onszelf vergelijken en onszelf verdedigen. Vervolgens leren we onze eigen typische trucjes herkennen, en oefenen we hoe we onze weg terugvinden naar de simpele, krachtige beleving van het 'nu'.

Doel: Onze overactieve, interpreterende geest in het 'nu' terugbrengen, onze kracht terugvinden