Banneux en Maria-verering

Een persoonlijke getuigenis

Joden, moslims, christengelovigen kennen jou maar al te goed

Seminarie en universitaire studies

Na de humaniora koos ik voor het seminarie. Mijn retorica was blijkbaar zeer religieus georiënteerd, want 7 studenten op de 15 kozen voor het seminarie of voor het klooster! Ik werd voor drie jaar naar Leuven gestuurd voor universitaire studies (wiskunde, biologie, filosofie). Ik verbleef in het seminarie Leo XIII, waarvan de kapel toegewijd was aan O. L. Vrouw van de rozenkrans. Het waren zware maar zeer interessante jaren. Ook de lekenstudenten waren talrijk aanwezig bij religieuze plechtigheden. Bij het begin van de blokperiode trokken er velen te voet naar Scherpenheuvel, over een afstand van 25 km . Ook de seminaristen namen er aan deel. Waarschijnlijk hoopte men zo op een goede afloop van de examens.

Van een universitaire studiegenoot , die het grote woord voerde en medestudenten de weg naar zijn stamcafé leerde, herinner ik me nog goed hoe hij het uit bazuinde dat zijn kinderen later geen melk maar bier zouden drinken. Later werd hij een zeer brave huisvader die steeds met het rozenhoedje op zak liep.

Later in het seminarie te Mechelen werd bij de theologiestudies veel aandacht besteed aan O. L. Vrouw. Ik herinner me ook de dagelijkse zangles ; voor mij een marteling, want ik kon geen noot zingen, zodat ik na enkele dagen niet meer mocht meezingen en te vergeefs afzonderlijk zangles kreeg. Vooral Gregoriaans, maar ook de nodige Marialiederen werden ingeoefend. Zo klinkt me nog steeds het ‘Regina coeli’ in de oren. Ik hield er mijn eerste proefpreek in het Frans over ‘ la Sainte Vierge ’.. Mij staat ook nog de bedevaart naar Beauraing fris voor ogen, alsook de grote bedevaart naar Rome, in een rammelende bus, in de paasvakantie van het heilig jaar 1950. We bezochten er uiteraard wat er van de grote Romeinse tijd over is gebleven, alsook de grote kerken en Maria-toegewijde plaatsen. Onderweg sliepen we meestal in scholen en seminaries, waar ik me echter dood ergerde aan het luid op bidden van de rozenkrans door de leerlingen tijdens de stille Latijnse ochtendmis.

Bij mijn plechtige Eremis herinner ik me nog zeer goed de straatversieringen, de optocht met paarden en fanfare, grote groepen kinderen, jonge meisjes, jeugdbewegingen , doorspekt met vele Marialiederen. Van de KSA-studenten kreeg ik toen een mooi beeld van O. L. Vrouw van Vlaanderen, dat nog steeds in mijn bureau een ereplaats inneemt.

In het actieve leven

Na mijn studies werd ik leraar aan het Sint-Romboutscollege van Mechelen waar ik vooral wiskunde, maar ook natuurkunde, scheikunde, aardrijkskunde en godsdienst gaf. Ik herinner me dat ik er bij de aanvang van de advent een sermoen moest geven voor alle humanioraleerlingen in de collegekapel over ’O. L. Vrouw onbevlekt’. Ik bezit nog steeds die tekst, wat nu erg traditioneel zou klinken, een moeilijk thema, maar dat toen nog met veel aandacht beluisterd werd.

Aanvankelijk deeltijds, maar na 5 jaar college, werd ik full time benoemd aan de universiteit van Leuven in de faculteit wetenschappen. Uiteraard bestaat er geen katholieke wetenschap, maar niettemin werd er nog vele jaren gebeden bij de aanvang van een cursus en vroegen mijn geografiestudenten in die tijd regelmatig om een eucharistieviering. En waar het kon bezochten we bij binnenlandse en buitenlandse excursies en congressen bedevaartplaatsen. Zo denk ik bv. in de communistische periode aan de herhaalde kerkbezoeken in Praag en elders in Tsjecho-Slowakije, aan de zwarte madonna van Chestocova in Polen, die na de bevrijding patrones werd van het land. Zelfs in de Sowjetunie bezochten we verschillende kloosters met beroemde iconen, waaronder die van Vladimir in Soezdal. Van Mexico herinner ik me nog zeer goed de toeloop van de bevolking voor ‘Nuestra Signora de Guadaloupe’. Zo ook in Cyprus de kloosters met iconen, o.a. Kykos. Zoveel getuigen van het levend geloof. En de devotie tot Maria.

In Lourdes ben ik met studenten geweest, ook met mijn moeder en een derde maal met vrienden. Mijn moeder trok elk jaar mee met de bedevaart vanuit Antwerpen, want dat was volgens haar de enige goede bedevaart, zoals in Lourdes hotel Belgique het enige goed hotel was. En telkens was ik verwonderd over het enthousiasme en haar geluk bij de thuiskomst.

Ook in de Sint Franciscusparochie van Leuven , waar ik de diensten help verzorgen, wordt de verering van Maria hoog op prijs gesteld, zelfs door een dagelijks rozenhoedje voor de ochtendmis in de weekkapel.

Virga Jesse van Hasselt

Op woensdag 18 augustus 2010 was ik uitgenodigd door een collega van de universiteit Hasselt om de avondommegang ‘Virga Jesse’ bij te wonen. Die ommegang zou viermaal uitgaan, maar de eerste die van de vorige zondag, werd wegens de regen op het laatste moment afgelast.

De Virga Jesse feesten omvatten een groot aantal culturele activiteiten. De hele binnenstad is in deze periode versierd met bloemen, vlaggen en panelen. Het zijn feestelijke dagen waarbij elkaar ontmoeten centraal staat. Een echte uiting van samenhorigheid van de stad, een golf van geborgenheid, van vriendschap, die persoonlijke opvattingen en politieke overtuigingen overstijgt. Iedereen toont zich mooi en overal gaat het er hartelijk aan toe.

Dit jaar gaat het om de 45^e zevenjaarlijkse Virga Jesse feesten. Het hoogtepunt ervan is de Mariaommegang, de meer dan twee uur durende tocht omheen en doorheen de binnenstad. Al sinds 1314 bestaat de Broederschap van O. L. Vrouw, de Virga Jesse erkend door de toenmalige prins-bisschop van Luik. Virga Jesse (twijg van Jesse) is de naam waaronder Maria in Hasselt gekend is. Het gaat om een christelijke interpretatie van de profeet Jesaia (Hst 11, vers 1-2):.’Een twijg ontspruit aan de stronk van Isaï, een telg bloeit aan zijn wortel en de geest van Jahweh rust op hem’. In het visioen van Jesaia wordt de aankondiging van Jezus geboorte gezien. En Jezus wordt bij de voorstelling van de boom van Jesse vergezeld van zijn moeder Maria.

De ommegang komt tot stand dank zij de samenwerking van duizenden vrijwilligers uit de parochies, culturele verenigingen en buurtgemeenschappen. Een gemeenschappelijk project, waarvan de tienduizenden bezoekers ten volle genieten. “De ommegang verbindt alle initiatieven en evenementen in de diepte aan elkaar. De vragen, de zorgen en de vreugde van de mens van vandaag worden er vervlochten met de eeuwenoude thematiek van de mensheid op zoek naar een ster. Die ster is Maria, de virga Jesse, de twijg van de stam Jesse. Zij zal ons samenbrengen en inspireren om dieper te kijken naar ons samenleven en naar het geluk van onszelf en van anderen” (aldus Mgr Patrick Hoogmartens, bisschop van Hasselt).

De ommegang 2010 kreeg als hoofdthema : ‘Virga Jesse, een ster is ons gegeven’. Vanuit het verre verleden komt het licht van de sterren tot bij ons. In de Virga Jesse-ommegang volgt men de ster, zoals de koningen dat deden, op zoek naar een betere wereld. Maria is de ster die ons de weg wijst naar haar zoon Jezus met zijn blijde boodschap voor een nieuwe wereld. In de ommegang wordt het levensverhaal van Maria uitgebeeld in tien thema’s,15 groepen figuranten en ondersteund door muziek, zang en dans..

De tien thema’s en groepen komen opeenvolgend aan bod :

1.Opening van de ommegang. Virga Jesse is de ster die ons de weg wijst, zij houdt de hoop op een betere wereld levendig en geeft steun en troost aan wie het moeilijk heeft.

2. Haar jawoord is een woord van vertrouwen.

3. Maria zingt haar vreugde uit in het Magnificat.

4. De ster leidt de koningen naar een moeder en haar pas geboren Zoon Jezus.

5. Maria zoekt en vindt Jezus in de tempel. ‘Wist gij niet dat ik in het huis van mijn vader moet zijn ?’

6. Maria verwijst naar Jezus op de bruiloft : ‘Doe maar wat hij U zeggen zal’.

7. Jezus wijst de weg :

- ik geef U een nieuw gebod : heb elkaar lief.

- arm – rijk, oorlog – vrede, heb elkaar lief.

- tijd voor het gebed ‘onze vader’.

8. Jezus bejubeld en gekruisigd :

-als een koning ingehaald , als een misdadiger gedood.

-in uw diepste rouwen, blijft gij toch vertrouwen.

9. Jezus leeft :

- kondig het aan : de Heer is verrezen.

- een nieuwe geest van vuur en vrede

10. Dank aan de Virga Jesse :

- liefde dragen, liefde geven was de zin van heel uw leven.

-Moeder Virga Jesse, spreek voor ons ten beste.

Slotbeschouwing

Wij geloven in Jezus als de boodschapper van God. In Jezus toont Hij een menselijk gelaat. Jezus wordt derhalve geboren, waarvoor een moeder nodig was, niet zo vanzelfsprekend in het Oude Testament, want toen was een vrouw maatschappelijk en cultureel een tweede rangsfiguur. Als God aan een jong meisje zulke opdracht geeft, waarom zou de katholieke kerk dat ook vandaag niet mogen doen door vrouwen evenwaardig met mannen kerkelijke ambten te laten bekleden? Anderzijds komt Jezus uit de stam van David. Zijn stamboom leidt tot Jozef , die echter volgens de bijbel niet de biologische vader is. Hier klopt uiteraard iets niet.

Door haar ‘fiat’ te geven, kreeg het jong meisje Maria een bevoorrechte plaats, Gods grootste medewerker te zijn van de schepping. De eeuwen door wordt daarom Maria vereerd en opgetild tot de ‘tota pulchra’, de perfectie, waar we naar opkijken en die beschreven, bezongen en uitgebeeld werd altijd opnieuw, de eeuwen door, ook nog vandaag. Als een hunkeren naar schoonheid, als een verlangen naar bevrijding van het kwaad, verlangen naar genezing, liefde en vrede, een nieuwe wereld.

Door Maria wordt iedere mens ook opgenomen in het grote epos van Gods liefde. Zo is Maria de moeder van alle mensen, die ons Jezus laat zien, de mens geworden liefde van God. Dat geloven geeft kracht en vreugde om de wereld beter te maken in het kleine van elke dag.

De Mariamomenten in mijn leven hebben me gebracht tot een beter begrijpen van de Blijde Boodschap van Jezus, die vreugde en zin geeft aan het leven, zelfs het sterfelijk leven, dat lijden en dood inhoudt.

De recente bezoeken aan Banneux en aan de virga Jesse van Hasselt hebben me aangezet om dit artikel te schrijven. Maar zoals het Marialied ‘Waar men gaat langs Vlaamse wegen komt men Maria tegen’ zou ik met Lieven van de werkgroepliturgie van onze parochie het lied kunnen verder zetten met de volgende strofe :

“Joden, moslims, christengelovigen kennen jou maar al te goed, geven in hun taal vele namen Myriam, Miriem, Maria zoet. Wij herlezen jouw verhaal, over grenzen heen van kleur en taal, hier en elders, bruin of blank of zwart, Onze-Lieve-Vrouwe van ons hart” (uit de misviering van O. L. V. Hemelvaart , 15 augustus 2010 in de Sint Franciscusparochie van Leuven ).

Modest Goossens,

Priester, professoremeritus van de K.U.Leuven

Intentie: de heer en mevrouw Felix en Anna Janssens-Vandergeeten en de heer Rik Schoemaker

SINT-FRANCISCUS

Broederlijk en zusterlijk zaten ze naast elkaar, de verantwoordelijken van de verschillende bewegingen. Er werden afspraken gemaakt, data verschoven en geschrapt. Uiteindelijk werd in een sfeer van vertrouwen de verhoopte consensus gevonden en met een frisse pint raakte het rooster mooi vol zonder overlappingen. Iedereen was tevreden van het geleverde werk en nu maar hopen dat het gestelde doel ‘een open kring voor iedereen‘ wordt bereikt. Solidariteit bestaat nog altijd op de parochie, als het gaat om een gemeenschappelijk doel te bereiken.

Dit werd de laatste weken eens te meer duidelijk gedurende de renovatiewerken van het Parochiecentrum. Met velen hebben ze weken gewerkt, mannen en vrouwen, van ’s morgens negen uur tot ’s avonds in de late uurtjes. Geen vierkante centimeter of die duchtig werd onder handen genomen.

Bij de start van een nieuw werkjaar:

Een overzicht van de geplande vieringen en activiteiten

Parochiegemeenschap Sint-Antonius

* iedere zondag

11.00 u. Viering

12.00 u. Ontmoetingsmoment

* iedere dinsdag

14.00 u. Kaartnamiddag

* iedere donderdag

14.00 u. Kaartnamiddag

* iedere vrijdag

19.30 u. Koorrepetitie

21.00 u. Ontmoetingsmoment

* iedere laatste woensdag v/d maand

14.00 u. Club Onder Ons

* het werkjaar rond

zaterdag 25 september 2010

19.00 u. Medewerkersfeest

zondag 26 september 2010

11.00 u. Kindgerichte startviering

zondag 10 oktober 2010

Nationale Ziekendag

08.00 u. Ontbijtpakket bij de zieken thuis

09.00 u. Ontbijt voor de mobiele zieken in de Kristoffelzaal

11.00 u. Viering

maandag 01 november 2010

11.00 u. Allerheiligen

Herdenkingsviering voor overledenen van het voorbije jaar

vrijdag 05, zaterdag 06 en zondag 07 november 2010

Herfstweekend in Beersel

zondag 14 november 2010

11.00 u. Vormselviering in FRANDO

zondag 21 november 2010

13.00 u. Mosselfeest

zaterdag 04 december 2010

19.00 u. Sinte-Cecilia-feest voor het koor

vrijdag 24 december 2010

20.00 u. Kerstmisviering

zaterdag 25 december 2010

11.00 u. Kerstmisviering

zondag 09 januari 2011

11.00 u. Kindvriendelijke Driekoningenviering en Driekoningentocht

woensdag 12 januari 2011

12.00 u. Driekoningenfeest Club Onder Ons en Ziekenzorg

zondag 23 januari 2011

12.00 u. Nieuwjaarsreceptie

zondag 06 februari 2011

11.00 u. Lichtmis: kindgerichte viering

zondag 13 februari 2011

11.00 u. Jaargetijde pastoor Paul Peeters

zondag 27 februari 2011

15.00 u. Pannenkoekennamiddag Ziekenzorg

woensdag 09 maart 2011

14.00 u. Aswoensdag: vastenbezinning

zondag 27 maart 2011

09.00 u. Solidariteitsontbijt

zondag 10 april 2011

13.00 u. Solidariteitsmaaltijd

donderdag 21 april 2011

Witte Donderdag:

20.00 u. Viering van het Laatste Avondmaal

vrijdag 22 april 2011

Goede Vrijdag

20.00 u. Kruis- en boeteviering

zaterdag 23 april 2011

Paaszaterdag

20.00 u. Paaswake

zondag 24 april 2011

Paaszondag

11.00 u. Paasviering

zondag 01 mei 2011

09.00 u. Lentewandeling

zondag 08 mei 2011

11.00 u. Eerste Communieviering

09 of 10 mei 2011

Uitstap Ziekenzorg CM

zondag 22 mei 2011

11.00 u. Viering Plechtige hernieuwing doopbelofte

woensdag 25 mei 2011

12.00 u. Lentefeest Ziekenzorg en Club Onder Ons

donderdag 02 juni 2011

O. H. Hemelvaart

11.00 u. Viering

zondag 12 juni 2011

Pinksteren

11.00 u. Viering

woensdag 15 juni 2011

13.30 u. Bedevaart Ziekenzorg naar Scherpenheuvel met Ziekenzorg CM Samen Sterk

zondag 19 juni 2011

11.00 u. Kristoffelviering en zegening van de weggebruikers

zondag 26 juni 2011

Afsluiting van het pastoraal jaar

11.00 u. Dankviering

13.00 u. Barbecue

Sacramentsdag: het zou eigenlijk een hoogfeest moeten zijn voor de kerkgemeenschap. Maar we vieren het in mineur. Want straks kan het niet meer bij gebrek aan priesters. Dan kan er immers geen eucharistie meer gevierd worden. Zo zeggen het de leiders van de Kerk.

Het is Christus zelf die zijn aanwezigheid als Verrezene laat vieren in de gemeenschap. “Ik blijf bij u tot aan de voleinding der tijden." Hij is de grondslag van alle sacramentele gestalten waarin ons geloof wordt uitgedrukt en gevierd.

(...) Ik zie ons aan één tafel, mannen, vrouwen,
vrienden en vreemden, zonder vooroordelen,
knechten en heren, en geen eerste plaatsen.
En allen drinken uit één zelfde beker.

Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. Ze verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. (...)

Waar twee of drie mensen het brood met elkaar delen ben ik in hun midden aanwezig.

Over deze aanwezigheid van de verrezen, opgestane Jezus gaat het op deze sacramentszondag.

Deze aanwezigheid heeft de kerk trachten uit te leggen binnen het toenmalig grieks-filosofisch denken dat een onderscheid maakte tussen het wezenlijke en de toevallige kenmerken.

In de loop van de geschiedenis heeft de kerk Christus aanwezigheid zo sterk met het brood verbonden dat ze verklaard heeft dat het brood weliswaar de gedaante van het brood behoudt, maar in wezen veranderd is in het lichaam van Christus. Met een moeilijk woord noemt men dat de transsubstantiatie.

De kerk heeft Christus aanwezigheid niet alleen sterk met het brood verbonden, maar deze bovendien in de handen van de priester gelegd die door zijn woorden tijdens de consecratie de aanwezigheid van de Verrezene mogelijk maakt. Zo werd de priester apart gezet, met macht bekleed en neemt hij een onaantastbare plaats in in de opbouw van een hiërarchische kerk .

Deze visie blijft niet zonder gevolgen, heeft een grote impact nu er minder priesters zijn.

De deken wil bekomen dat mensen nog één eucharistie per maand hebben maar de andere zondagen bij afwezigheid van de priester mogen er enkel gebedsdiensten zonder communie doorgaan. De meeste mensen wensen de communie en zijn nu ontgoocheld of protesteren omdat hen het breken van het brood wordt ontzegd.

Misschien is het tijd om terug te keren tot de bron, naar het evangelie, de essentie, om te weten waarover het gaat.

Na de dood van Jezus keren twee van zijn leerlingen ontgoocheld naar Emmaüs terug.

Zij herkennen Jezus niet bij de schriftuitleg maar in het breken van het brood. Dus niet in het brood maar in het breken van het brood, in de praktijk van het delen komt Jezus aanwezig.

Het is niet het brood dat verandert maar het breken van het brood doet iets met de mensen die dit doen, verandert deze mensen.

Mensen die het brood breken vormen het nieuwe lichaam van de verrezen, opgestane Jezus. Niet dat stukje brood, maar de delende gemeenschap is het lichaam van Christus.

Waar twee of drie mensen het brood met elkaar delen komt hij aanwezig, wordt hij zichtbaar, wordt hij herkend.

Zij kwamen bijeen rond het delen van het brood schrijft Lucas in de handelingen. Zij doen dit om nooit te vergeten dat zij brekend en delend in de wereld willen staan om het leven voor kwetsbare mensen mogelijk te maken.

De mensen hebben gelijk dat zij protesteren dat zij willen blijven bijeenkomen rond het delen van het brood om zoals de Emmausgangers ontgoocheling en onmacht af te leggen en op te staan om de weg van dood naar leven te gaan, leven voor de kwetsbare mens mogelijk te maken.

Van henzelf vraagt dit dat zij hun macht afleggen, een soms lange en moeilijke weg. om tot hun essentie, hun wezen te komen: er zijn voor de minste, kwetsbare mens, afdalen tot het diepste van hun ellende om samen met hen op te staan en brekend en delend leven voor hen mogelijk te maken.

Had Paulus niet reeds gezegd dat in Jezus Messias, dat in Jezus de bevrijder alle muren tussen mensen waren gesloopt, alle discriminatie was weggewerkt.

Velen lijden honger. Leer ons aandacht te hebben voor diegenen in onze streken die tekort hebben en voor de velen in de derde wereld die honger lijden. Leer ons ons brood te breken om het met hen te delen.

Velen zijn oververzadigd van een té rijke tafel maar hongeren naar uw Woord van leven.

Wij bidden U dat het samen breken van het eucharistisch Brood hand in hand mag gaan met de liefdevolle zorg voor hen, wie het aan dagelijks brood ontbreekt door armoede, ziekte of werkloosheid.

Je bent welkom om 20 uur in de gebedsruimte “Ademtocht” van het Don Boscocentrum.

Een weekend om tot rust te komen, onszelf verwennen met een deugddoende massage; samen ontspannen via tal van korte doch intense activiteiten zoals klankmeditatie, mantra' zingen en om niet te vergeten een goeie wandeling in de mooie omgeving van de molen.

Neem eerst telefonisch contact op voordat je overgaat tot het storten van het bedrag op de rekening, dit om onnodig terugstorten te vermijden!

Meebrengen: lakens en kussensloop, toiletgerief, warme kleren, laarzen, regenjas, en een warme slaapzak of extra deken bij koud weer, matje en 2 grote badhanddoeken.

Deze lijst geeft wat je absoluut niet kunt missen. Aan jou om uit te maken welke persoonlijke spullen jij nog meer denkt nodig te hebben.

Kostprijs:: 33 euro + 15 euro voor extrakosten (o.a. massageoiliën, wierook, e.d.)

DOOR HET DOOPSEL OPGENOMEN IN DE GELOOFSGEMEENSCHAP

Door het christelijk huwelijk met elkaar verbonden

Koen Verbinnen en Leen Lamers (Kon. Astridlaan, 3010 Kessel-Lo) sloten een kerkelijk huwelijk op 27 augustuis 2010.

Op 15 augustus overleed de heer Livinus Coeckelberghs, weduwnaar van mevrouw Jeanne Hoylaerts, vader van Christiane en Jules Janssens en grootvader van onze orgelist Nico. Hij werd 86 en woonde in de Guido Gezellelaan te Kessel-Lo.
Livinus die zoveel jaren iedere zaterdag met ons meevierden hebben wij op vrijdag 20 augustus nog een laatste keer in de voor hem zo vertrouwde kerkruimte binnengebracht om gelovig afscheid van hem te nemen. Livinus was iemand die met plezier een helpende hand toestak. Ook in onze parochie konden we op hem rekenen. De vest van aan de circusschool tot aan het station was gedurende verschillende jaren zijn terrein voor het bussen van de parochiefolders. Een gelukkig mens die niemand voorbijliep zonder een goedendag of liefst nog een stevige babbel en een grapje.

Op 24 augustus overleed Bertje Breysem, weduwe van de heer Simon Le Clef. Bertje zou op 30 augustus 85 geworden zijn. Zij woonde op de Geldenaaksevest. Gedurende vele jaren was zij lid van Ziekenzorg. Ze was er graag bij als er een feestje was en genoot zichtbaar van het gezelschap en de prettige sfeer. Op 28 augustus hebben wij vol vertrouwen en geloof afscheid van haar genomen.

Op zondag 3 oktober om 11.00 u. zullen wij deze dierbare overledenen een herdenkingsviering opdragen.

Deze fietstocht leidt ons, tussen het heuvelende Hageland, langs de mooie valleien van Demer en Dijle. Wij maken kennis met “Tamara”, zoals de Demer ooit heette, wat niet anders betekent dan “zwart water”. Zwart is het water van de Demer inderdaad, vroeger van de turf, later van de afvalwaters.

De demonteerbare soldatenbrug, in het begin van de jaren '50 door geniesoldaten aangelegd, is de enige rivierovergang tussen Werchter en Betekom en vervangt een oude veerpont.

Opgelet: Bij slecht weer wordt de tocht afgelast. Daarom vragen we je om vóór 20 september (telefonisch) aan te melden bij André Gelin 016 25 23 89 of bij Luc De Rick 016 25 95 70 zodat we je, indien nodig, kunnen verwittigen bij afgelasting.

Doe een overschrijving op Broederlijk Delen rekening 000 0117118 39. Voeg er de vermelding 6025 aan toe. Met die vermelding geef je aan dat je onze federatiepastoor Jef Wauters sponsert. Hij is één van de dappere deelnemers aan de fietstocht georganiseerd door Broederlijk Delen. Die tocht, van 29 oktober tot 7 november 2010, gaat dwars door Burkina Fasso.

Plechtige Geloofsbelijdenis: (Inschrijvingen op 8-9-10 sept. van 19 tot 21 u. op het parochiesecretariaat)

Datum: donderdag 16 september 2010 om 13 u. 30 De Becker Remyplein, ter hoogte van de kapel

De chauffeurs geven een lift tegen 0,10 euro per km. Voorzie gemakkelijke kledij en stapschoenen.

Vertrek : 13 u.30 stipt aan Parkpoort en mogelijkheid tot aansluiting om 14 u. aan Wijgmaalbrug

Banneux en Maria-verering

Een persoonlijke getuigenis Deel 1

Banneux Notre-Dame

Banneux-Notre-Dame was in 1933 slechts een klein gehuchtje (zelfs geen zelfstandige parochie) met 325 inwoners, behorende tot Louveigné en nu tot de fusiegemeente Sprimont in de provincie Luik. Banneux is gelegen tussen de Vesder en de Amblève in het contactgebied van de oostelijke Condroz en de Ardennen.

Mariette Beco, een 11-jarig meisje kreeg er in 1933, in volle winterperiode, acht maal een verschijning van O.L.Vrouw te zien met de boodschap : ‘Ik ben ‘de maagd der armen’ om het lijden van de zieken van alle naties te verlichten, en ‘Bid veel’. Het was nog volop crisis en een tijd toen de pauselijke encycliek ‘Quadragesimo anno’ (1931, 40 jaar na ‘Rerum Novarum’) trachtte de christenen wakker te schudden, zodat de verschijningen de doelstelling van de encyclieken ondersteunden.

Al gauw werden de verschijningen door de bisschop erkend en bracht de paus in 1985 er een opmerkelijk bezoek. Inmiddels is de omgeving van de verschijningsplaats uitgegroeid tot een heiligdom, gesitueerd in een groot park, aansluitend bij de eenvoudige woonst van Mariette, voorzien van wandelwegen, talrijke kapellen, een grote ‘kerk van de maagd der armen’ met 5000 zitplaatsen, een hospitaliteit met de nodige voorzieningen voor de zieken en de bedevaarders…

In 2009 bezocht ik Banneux voor het eerst ambtshalve, tijdens een geografisch-geologische verkenning van de omgeving. In 2010 kwam ik er opnieuw, voor een bezoek, uitgenodigd door een bevriende familie op bedevaart tijdens het triduüm van 26 tot 30 juli. Ik woonde in de grote kerk de ziekenzegening met het heilig sacrament bij, met daarbij aansluitend in de cafetaria van de hospitaliteit een drink met een lange babbel. Vanaf het eerste moment was ik diep getroffen door de stilte, de ingetogenheid tijdens de plechtigheid, voorgegaan door priesters, met gebeden en lezingen in het Nederlands, Frans en Duits, zeer verzorgde uitingen van Maria-devotie, van bidden en van solidariteit! Een echt stukje evangelie in de praktijk gebracht: vreugde, tevredenheid en samenhorigheid. Aandoenlijk en zeer pakkend was ook de individuele zegening van de zieken in rolstoelen, op brancards, begeleid door familieleden, vrienden, vrijwillige verzorgers. En even hartelijk was de ontmoeting met de bedevaarders, de stimulerende babbels met de zieken, de familieleden, met de bedevaarders, waaronder ik ook een bevriende gelukkige 100-jarige aantrof en een zieke confrater, die voor de gezonden een stichtende getuigenis waren van een groot geloof, blijmoedig, liefdevol voor iedereen en beantwoordend aan het kenteken van de bedevaart : ‘pour toutes les nations’, een ster met vijf punten, die de werelddelen verbeelden, als een vredespijl, vertrekkend van Banneux met de aankondiging van vrede in een nieuwe wereld.

Maria-devotie in mijn jeugdjaren

Door het bezoek aan Banneux was ik zo aangegrepen dat,ik, thuis gekomen, de vele Mariale momenten in mijn leven als een film heb afgerold. Het zijn mijmeringen-herinneringen aan zoveel schoons, al vanaf mijn jeugdjaren, die me nog steeds fris voor de geest komen.

Reeds in de kleuterklassen, bij de zusters Fanny en Simonne, zongen we ’s middags bij het verorberen van de boterhammetjes ‘Te Lourdes op de bergen’. En in mijn dorp Broechem was de parochiekerk toegewijd aan O.L.Vrouw-geboorte met de feestdag op 8 september. De zondag daarop ging de grote processie uit, met de fanfare, veel groepen en met het Heilig Sacrament, terwijl de huizen versierd waren en de bewoners voor het huis eerbiedig knielden. Bij het kapelleke in de Kapelstraat werd halt gehouden en de plechtige zegen gegeven. De toenmalige pastoor Vermijlen was bekend voor zijn grote devotie voor Maria. Elk jaar ging hij op bedevaart naar Lourdes en verzorgde de Maria-gezangen met een stem als een klok. Broechem stond bekend voor de vele roepingen. Op een bevolking van drieduizend inwoners waren er meer dan 25 priesters en nog veel meer zusters!

Thuis werden de kleinsten door de grotere zussen te slapen gebracht, na drie weesgegroetjes gebeden te hebben op de knietjes, voor het bed. In de winteravonden werd in de grote familiekring het rozenhoedje gebeden met de litanie en alles er op en er aan. Moeder bad voor, terwijl vader een emmer aardappelen schilde. Ik hoor hem bij de litanie nog antwoorden met ‘frons’, wat vermoedelijk zoveel was als ‘bid voor ons’.

In het Sint-Gummaruscollege van Lier trokken we elk jaar op bedevaart naar O.L.Vrouw van goede wil in Duffel, aan de overkant van de Nete, op ruim 6 kilometer van Lier. De directeur van het college, de heilige priester Schelkens, hechtte er veel belang aan dat de leerlingen een paternoster op zak hadden.

De KSA van Broechem trok elk jaar op bedevaart naar de O.L.Vrouw-basiliek van Edegem, over een afstand van ruim 10 km. En eens heb ik me aangesloten bij een bedevaart naar Scherpenheuvel, over een afstand van nagenoeg 50 km. Ik herinner me nog zeer goed, hoe ik ’s morgens bij de aankomst van vermoeienis ben flauw gevallen.

(Wordt vervolgd)

Modest Goossens,

Priester,-professor –emeritus van de K.U.Leuven

Voor vervolg klik hier